Speeldag 25: K. Rupel Boom FC 2 - KMSK Deinze 2: "Afstandsschot van F. Declercq bezorgt oranje-zwart verdiende gelijkmaker in extra-tijd"

V e r t i g o !


Het is de Latijnse benaming voor een vorm van duizeligheid, namelijk draaiduizeligheid. De term wordt ook veel gebruikt in de betekenis van hoogtevrees. Voor Alfred Hitchcock de basis om er een film aan te weiden, met James Stewart en Kim Novak in de hoofdrollen (1958). Maar, het weze gesteld en gezegd, het was meer de techniek in de cinematografie waarnaar “Fredje” wilde verwijzen. Wordt ook “Vertigo Shot” genoemd, waarbij men met de filmcamera een bijzonder manoeuvre maakt voor een duizeling-wekkend schot. “Vertigo” is ook een singletje van U2 uit 2004, maar dàt is helemaal naast de kwestie.

Die “duizelingwekkende schoten” eveneens, want in de wedstrijd tussen K. Rupel Boom F.C. en K.M.S.K. Deinze helemaal niet aan de orde ! Met “Vertigo” stellen wij de zittribune van het Gemeentelijk Parkstadion “in the picture”. Hij dateert van 1970 en is niet besteed aan mensen met hoogtevrees, een stelling (statement) die dus niet van gisteren dateert. Wie de tribune opklautert… zoals “de pers” tot op de bovenste rij… moet niet omkijken, gewoon omhoog ! Geloof ons, wie daar ooit zou struikelen… is rapper beneden dan hij boven zou kunnen zijn ! We zijn benieuwd of deze tribune door de “inspectie” van de tweede nationale afdeling gaat komen, als die ooit zo hoog geraakt… “Vertigo” ?

Stellen dat de wedstrijd tussen Rupel Boom en S.K. Deinze een “vertigineuse” wedstrijd was, zou de waarheid geweld aan doen. Integendeel zelfs, het was gèèn wedstrijd om ‘duizelig’ van te worden… behoudens dan wat het scoreverloop betreft. Echte doelkansen waren er nauwelijks en we mogen zelfs stellen dat de beide ploegen aan bijna 100% afwerkten ! De blauw-zwarte leiders namen wel een “vertigo” start en K.M.S.K. Deinze werd naar achter gedrukt… een scenario dat trainer Franky Dekenne wel degelijk ingecalculeerd had. Om nu te stellen dat (dixit trainer Urbain Spaenhoven) zijn ploeg een geweldige eerste twintig minuten speelde… ? Baas, ja… en degelijke combinaties maar absoluut niet erg doelgericht en dus quasi ongevaarlijk. Wel vijf hoekschoppen, in die eerste helft,… en als we onze statistieken goed hebben bijgehouden, geen verdere “corners” in de match ; m.a.w. geen enkele voor K.M.S.K. Deinze in de méér dan 90 minuten dat de wedstrijd duurde !

We waren bijna een kwartier ver als de eerste doelpoging te noteren viel. Joren Dom probeerde het van net buiten de “16”, maar naast (12e). Sören Van de Moortele anticipeerde wat later gepast (14e), nadat Stavros Glouftsis zijn oponent Steven Mestdagh had uitgeschakeld en alleen voor hem opdook. Toch wankelde de oranje defensie, desalniettemin viel de openingstreffer onverwacht. Na een ‘re-corner’ hinderde Frédéric Dindeleux toch wel wat zijn doelman Sören Van de Moortele… goed te zien van op “den uil” van het stadion… ! De mee opgerukte centrale verdediger Nico VAN DER LINDEN, bleek duidelijk geen last te hebben van “Vertigo”. Hij klom het hoogst en via zijn “kopke” ging de bal tot tegen de netten ... 16e 1 - 0. Met alle respect en sympathie voor de plaatselijke trainer, maar… ‘Urbain’… daarmee hadden we alles gehad wat Rupel Boom de eerste helft te bieden had. Misschien uit overmoed, en zeker niet opgedragen door hun trainer, trok de thuisploeg zich stelselmatig terug. Dat leverde wel balbezit, en veel veldoverwicht, op voor K.M.S.K. Deinze, ofschoon ze daar toch wel té weinig mee deden. Een standaard situatie moest dan ook voor het eerste échte doelgevaar zorgen. Op vrijschop van Frederik Declercq kopte skipper Mathias Velghe echter in het bereik van doelman Sam Van den Bosch (24e). De mooiste “kans”… mogelijkheid… was dan wellicht nog voor Gentiel Goemine, die een center van Frederik Declercq net over de doelmond kopte (31e). In het laatste kwartier van die eerste helft gebeurde niets meer en nà een “Vertigo” afdaling konden we genieten van een zeer degelijke persontvangst … Ruststand 1 - 0.

Eens de “pauze” voorbij, o.i. nog altijd één van de prettigste dingen van een voetbalwedstrijd… omdat men mensen leert kennen en van gedachten kan wisselen… toch als men sociaal is ingesteld ! “Vertigo”, want uiteraard terug helemaal naar boven, naar de nok van het stadion. Indien het mogelijk ware geweest… we hadden het niet aangedurfd om langst de andere (achter) kant naar beneden te kijken… we hebben inderdaad wat last van “Vertigo”. Boven ! De tweede helft kon direct van start gaan. Rupel Boom steekt al direct de neus aan het venster, met een kort genomen vrijschop. Davy De Smedt knalt op ½ hoogte naar de hoek, Sören Van de Moortele redt (48e). Na een nieuwe “free-kick”, van diezelfde De Smedt, kopt Wesley Snoeys net naast (49e). Het laatste halfuur van de wedstrijd wordt alleen nog gekenmerkt door een schot van diezelfde “nummer 13” (61e over) … en van drie doelpunten !

De voor Steven Mestdagh ingekomen Alain Van Mieghem (eerste optreden in de aanhangige competitie) drukt al direct zijn stempel op de wedstrijd. Zit dan ook in de actie waarbij Sampson TWUM in de 16-meter wordt afgezonderd. Twummetje draait nog eerst rond zijn as en besluit dan in de lege kooi … 58e 1 - 1. Met een degelijke “fighting spirit” en een perfecte organisatie houden de “oranjemannen” daarna “den boel” goed gesloten. Dermate zelfs dat de “would-be” kampioenen zich op geen enkel ogenblik nog dreigend kunnen laten gelden. Tot daar op de rechter verdedigende flank van S.K. Deinze toch een “gaatje” valt. Het lijkt niets, maar toch wordt, centraal, Stavros GLOUTSIS bereikt… die geen genade kent en scoort … 84e 2 - 1. Zo dicht bij een, globaal gezien, verdiende stunt… maar zo wordt men kampioen zeker ? Met de moed der wanhoop drukt S.K. Deinze opnieuw door, maar de thuisploeg houdt stand. Tot in de naspeeltijd er nog een verrassing naar benden komt in het Gemeentelijk Parkstadion. Na wat gerommel voor de plaatselijke 16-meter kan Frederik DECLERCQ hard uithalen, via … via… wordt Sam Van den Bosch tegenvoets genomen en gaat de bal tegen de netten … 92e 2 - 2.

Herinnert u zich nog de W.K. finale van 1982 tussen Italië en West-Duitsland (3-1). Rik De Saedeleer omschreef de vreugde van de Italiaanse President Sandro Pertini met “hij gaat springen… hij gaat springen”. Wij gaven ook uiting aan onze vreugde bij die gelijkmaker, maar springen ? … daarbij, we moesten opletten voor onze “ Vertigo ” !
Marcel Dingemans.

Wedstrijdgegevens


Bericht geplaatst door Petro Depraetere op 07/02/2010 (22:59 uur)
© KMSK Deinze Webteam, www.kmskdeinze.be, contact